Cova da Iria - Fatima

W poniedziałek rano wyruszyliśmy w stronę Lizbony. Zdecydowaliśmy się na wypożyczenie samochodu, aby móc po drodze zawitać do Fatimy. 

Fatima była istotnym punktem naszej wyprawy oraz było to dla nas bardzo ważne, by tam się pojawić i aby każdy z nas miał chwilę dla samego siebie.

Poniżej zamieszczamy informacje w skrócie o tym, co wydarzyła się w Fatimie, a raczej Cova da Iria.

„Dnia 13 maja 1917 r. troje dzieci pasło niewielkie stado owiec w dolinie Cova da Iria. Miejsce to położone jest na terenie gminy Fatima. Dzieci nazywały się Łucja  w wieku 10 lat, oraz jej kuzyni: 9-letni Franciszek i 7-letnia Hiacynta.

Około południa, po odmówienia cząstki Różańca, dzieci bawiły się ustawiając z kamieni mały domek w miejscu, gdzie obecnie jest Bazylika. Niespodziewanie ujrzały otaczające je silne światło. Sądziły, że to błyskawica i postanowiły wracać do domu. Zjawisko powtórzyło się i dzieci tym razem nad niskim drzewkiem w miejscu, gdzie się obecnie znajduje Kaplica Objawień „Panią jaśniejszą niż słońce”, z której rąk zwisał biały różaniec.

Pani powiedziała trojgu dzieciom, że należy się wiele modlić i prosiła je, aby zechciały przychodzić do Cova da Iria w trzynastym dniu każdego z następnych pięciu miesięcy, zawsze o tej samej porze.

Dzieci wierne prośbie, przybyły w dniach 13 czerwca, lipca, września i października na Cova da Iria gdzie miały miejsce objawienia.

W dniu 19 sierpnia Pani objawiła się w Valinhos około 500 metrów od Aljustrel, ponieważ w dniu trzynastym dzieci zostały zatrzymane i przewiezione do aresztu w Ourém.

W czasie ostatniego objawienia, w dniu 13 października, w obecności około 70 000 osób, Pani oznajmiła dzieciom, że jest Matką Bożą Różańcową i prosiła o zbudowanie kaplicy ku Jej czci w miejscu objawień. Po tym objawieniu, wszyscy obecni byli świadkami cudu, obiecanego przez Matkę Bożą w objawieniach w lipcu i sierpniu.

Słońce, na które można było z łatwością patrzeć podobne do ognistej, srebrnej tarczy zaczęło się odrywać od firmamentu i spadać ku ziemi.

Łucja, już jako siostra w Zgromadzeniu św. Doroty, miała ponowne objawienia, 10.12.1925 i 15.02.1926 w klasztorze Pontevedra oraz w nocy z 13 na 14 czerwca 1929 w klasztorze Tuy, podczas których Matka Najświętsza prosiła o Nabożeństwo Pięciu Pierwszych Sobót miesiąca, odmawianie różańca, rozmyślanie tajemnic różańcowych, spowiedź i komunię świętą, jako zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciw Niepokalanemu Sercu Maryi, a także o poświęcenie Rosji Jej Niepokalanemu Sercu. Ta prośba została wypowiedziana w czasie objawienia  w lipcu 1971 roku jako I ”tajemnica fatimska” (Matka Najświętsza przekazała dzieciom III tajemnice, w tym dwie ujawnione i trzecia nie ujawniona w pełni). Po pewnym czasie siostra Łucja ujawniła fakt objawień Anioła między kwietniem i październikiem 1916: dwukrotnie w skalistym ustroniu zwanym Loca do Cabećo i raz w pobliżu studni obok gospodarstwa rodziców Łucji. Anioł wzywał pastuszków do modlitwy i pokuty.

Od roku 1917 tysiące pielgrzymów z całego niemal świata udaje się do Fatimy w dniu trzynastym każdego miesiąca szczególnie zaś w miesiącach maju i październiku”.

Kapliczka Objawień - pierwsza budowla wzniesiona w Cova da Iria w miejscu, gdzie rosło drzewko, nad którym objawiła się Matka Boża Różańcowa. Dokładnie w miejscu objawień znajduje się kolumna, na której umieszczona jest statua Matki Najświętszej.



Bazylika Różańcowa. 



Ogromny plac Recinto do Santuario, Monumentalny Krzyż i Kościół Trójcy Przenajświętszej.

Grób Franciszka (żył 11 lat) w Bazylice Różańcowej. 

Grób Hiacynty (żyła 10 lat) i Łucji w Bazylice Różańcowej (żyła 98 lat, umarła w 2005 roku). 







Wnętrze Kościoła Trójcy Przenajświętszej, ołtarz z czystego złota.

Dewocjonalia na skalę masową... Znaleźć można wszystko, nie dajmy się ponieść i nie zapominajmy o tym, co istotne. Jak każde popularne miejsce, Cova da Iria może być maszyną do zarabiania pieniędzy.

Pielgrzymujący do Cova Da Iria bardzo często przebywają w intencji uzdrowienia, dlatego nieopodal placu przygotowano piece, gdzie pielgrzym może spalić woskową świecę w kształcie organu, o uleczenie którego się modli. Bez problemu można je zakupić w sklepach z dewocjonaliami. 
Nie wystarczy się po prostu pomodlić?

Bardzo się cieszymy, że mogliśmy znaleźć się w Fatimie po sezonie, że nie było tłumów, tych wszystkich straganików, itp...
Spokój i cisza, Msza Święta w małym gronie, nasze oczekiwania zostały spełnione :)

Po spędzeniu 3 godzin w Cova Da Iria ruszyliśmy do Lizbony.

Winnice Porto

Na pytanie, z czym kojarzy się Porto?

Większość odpowie: z winem Porto!

Toteż, większość czasu w mieście tym spędziliśmy na odwiedzaniu winnic. Zawitaliśmy między innymi do:

COCKBURN’S PORT, ESPAÇO PORTO CRUZ, QUEVEDO PORT WINE, MUSEU DA CASA SANDEMAN oraz FERREIRA.

Porto - słodsze i mocniejsze (od 19% do 22% alkoholu) w smaku od standardowego wina. Wytwarzane jest z winogron zebranych w dolinie rzeki Douro (około 60-100 km od Porto). Na wiosnę młode wina zwożone są do Villa Nova De Gaia (czyli do dzielnicy Porto w której mieszkaliśmy :)), gdzie przez parę lat dojrzewają w dębowych beczkach.

Tuż przed zakończeniem procesu fermentacji (do czasu gdy osiągnie ok. 7%), dodawany jest spirytus winny (aguardente) bądź brandy.

Wyróżnimy główne i najbardziej znane gatunki porto:

Ruby – posiada głęboki czerwony kolor, leżakuje w dużych beczkach, dzięki czemu ma mniejszą styczność z drewnem i powietrzem. Butelkowane po min. 2 latach leżakowania.

Tawny – ma jaśniejszy odcień czerwieni. Leżakuje w małych beczkach, gdzie poddane jest większej oksydacji i przyległości do drewna. Butelkowane jest po 3-7 latach. Jest bardziej wytrawne niż Ruby.

Vintage – pochodzi z najlepszych roczników, butelkowane po 2 latach. Nazywany jest „winem dla cierpliwych”, ponieważ musi bardzo długo dojrzewać w butelkach (12 lat). Tylko nieliczne szczepy nadają się na Porto Vintage.

Białe Porto – słodkie bądź wytrawne. Leżakuje 2-3 lata. Najczęściej polecają pić z tonikiem, lodem i cytryną, tzw. Portonic.

Różowe Porto – to nowość wprowadzona na rynek światowy, rześki smak owoców, przypomina likier.

Porto najlepiej smakuje samo, jednak tradycją stało się pice porto po posiłkach lub do deseru. Wyjątek stanowi białe porto, podaje się je jako aperitif. Ruby pasuje do deserów zawierających kawie i czekoladę. Tawny można serwować z łagodnym, ale wyraźnym serem.

W ciemnych i trochę mrocznych budynkach, leżakuje porto.

Winnica QUEVEDO PORT WINE. 

Tawny.

Manufaktura korków.

Winnica ESPAÇO PORTO CRUZ.

Porto Ruby, Tawny i Różowe - to ostatnie najmniej nam przypadło do gustu.

Winnica SANDEMAN.

Małe beczki z Tawny Porto.

Duże beczki z Ruby Porto.

Winnica FERREIRA.

Barcos Rebelos, takimi drewnianymi barkami, kiedyś transportowano przez rzekę Douro beczki z porto :)

Cena zwiedzania winnic zawiera: oprowadzanie z przewodnikiem i degustacje (zazwyczaj) dwóch gatunków Porto. Ceny zaczynają się od 5 do 20 Euro, w zależności ile rodzajów Porto do degustacji wybierzemy.

Po wejściu do ciemnych piwnic czujemy, przyjemny chłód skrzyżowany z zapachem Porto i starego dębu. Większość beczek jest tak stara jak winnice, po wysłużeniu trafiają do Szkocji, gdzie składuję się w nich whisky :)

Porto - część II

Niedziele rozpoczęliśmy od Mszy Świętej w Katedrze, którą zwiedziliśmy dnia ubiegłego. Pogoda się poprawiła, toteż w promieniach słońca udaliśmy się na spacer w kierunku świątyni. 

Poniżej zdjęcie, które zostało wykonane z dzielnicy Vila Nova de Gaia, widać na nim most Ludwika I oraz parujące dachy winnicy Offley, po padającym deszczu.

Zaraz po Eucharystii, skusiliśmy się na drugie śniadanie w stylu Portugalskim. Portugalskie śniadanie będzie odpowiadać łakomczuchom: kawa, świeży sok z pomarańczy i croissant lub inne słodkie ciastka - opcjonalnie tost z szynką i serem.

Po energetycznym posiłku zabraliśmy się za zwiedzanie :)

Kościół Świętego Ildefonsa z XVIII, pokryty jest niebiesko-białymi ceramicznymi płytkami, z których słynie Portugalia, a noszą one nazwę Azulejos.

 

Azulejos zdobiące wiele zakątków miasta, pokrywają również dworzec Sao Bento - wykorzystane zostało jedynie 20.000 płytek ;)

Kolejny kościół zatopiony w Azulejos.

Ratusz, ponoć największy z ratuszów w Europie, posiada 70 metrową granitową wieżę.

Dalej zwiedzamy kościół i zdobywamy wieżę Clerigos - Igreja e Torre dos Clerigos. Najwyższa wieża Portugalii widoczna jest z wielu punktów miasta, co ułatwia orientacje w terenie turystom, a na początku w XX w. naprowadzała żeglarzy do portu. Pokonujemy 225 stopni (75 m) i widzimy panoramę miasta nad rzeką, a z drugiej strony panoramę nad oceanem.

Kościół Świętego Franciszka. Na olśniewające dekoracje wnętrza zużyto 600 kg złota, i udało się zachować przy tym elegancję.

Po południu udajemy się zabytkowym tramwajem nad ocean atlantycki :):):)

Uderzające fale oceanu.





Foz do Douro, stara rybacka osada, obecnie najdroższa i najbogatsza dzielnica Porto.

W drugiej części dnia wybieraliśmy się do kolejnej winnicy (dawno już nie czuliśmy smaku porto ;p), a następnie na kolacje na Ribeira. I tak oto zakończyliśmy nasz dzień w Porto. 
Obecnie jest poniedziałek i jesteśmy już w stolicy Portugalii, jednakże mamy jeszcze zaległy post o winnicach Porto, ale to już jutro :)